Ing budaya map geografi Banyuwangi, masyarakat Using mapan ing wilayah tengah kanggo arah East Banyuwangi. Padha didunungi sparsely ing District Giri, Kabat, Glagah, Rogojampi, Singojuruh, kothak, lan Srono. Ing kasunyatan dina iki, utamané ing rong distrik pungkasan, wong wis pipis karo Non Nggunakake biasane saka Jawa Kulon. Geografis, dumunung ing wétan pulo Jawa lan ngelawan pulo Bali. Kondisi geografis dadi manggonke Osing masyarakat lan budaya ing pojok Jawa lan Bali.
A sawetara ahli, antara liya, Scholte (1927); Stoppelaar (1927); Heru Santosa (1987); lan Wolbers (1992), nyebutaké masyarakat Nggunakake kawangun liwat pangolahan sosial-politik sing cukup dawa, kebak tension konflik antarane warga saka panguwasa ing Banyuwangi ing tangan siji karo bupati kulon Jawa (wong kulonan) lan Bali ing tangan liyane. Historis, Banyuwangi punika pusat kekuwatan politik Blambangan karajan sing ana pisanan bagean saka Majapahit, minangka nyatakake ing macem-macem babad nderek: Babad Wilis, Babad Sembar, Tawang Alun Babad, Babad Mas Sepuh, Bbad Bayu, lan Babad Notodiningratan. pungkasan Majapahit abad limalas kanggo menehi kesempatan kanggo Blambangan kanggo break adoh saka daya sembarang. Nanging Kratoning - Kratoning kang muncul mengko minangka Demak, Pasuruan, Mataram, lan Bali iki isih panggolekan Blambangan minangka wilayah dadi ditahklukan lan kontrol. Malah Mataram kerjo karo VOC, ana menahklukan Blambangan ing 1767. VOC isih nimbang Blambangan ora aman, serangan sabanjuré (1771-1772) sing dijupuk resistance kuli saka Blambangan mimpin Mas Rempeg utawa Pangeran Jagapati perang dikenal minangka perang Puputan . Bayu
Walanda ora mung ngatur kanggo menang perang, amarga iku ora dawa sadurunge digawa sawetara buruh saka Cirebon, Banyumas lan Kebumen bisa ing perkebunan - perkebunan diduweni Dutch-ana Blambangan bumi. Ing ngarsane buruh iki dening gelombang migrasi kang saka Jawa Kulon kanggo nuduhake karya, utamané ing sawah lan tetanèn kapandeng banjir wiwit pungkasané abad XVIII utawa wiwitané abad XIX (Stoppelaar, 1927: 6; Heru Santosa, 1987: 14; 84). Ora mung ing sisih kulon pulo Jawa, migration padha uga teka Madura, Bali, Bugis lan Mandar supaya wiwit abad kaping Banyuwangi maneh dipanggoni déning Nggunakake komunitas podho, nanging pipis karo macem-macem newcomers. Yen ing pungkasan abad XIX populasi angka 100.000 Banyuwangi banjur luwih saka setengah saka wong-wong mau sing panginten asal saka migran (Ali, 1993: 5).
Sedang diterjemahkan, sila tunggu..
