Bait pungkasan isih muni ing memori, candhi apik ditulis lan kebak makna kanggo kula, couplet ditulis dening kancaku, Kirei Ayu Wulandari, jeneng sawijining, ora mung pasuryan cantik, nanging atiné uga banget larang regane. Telung taun kepungkur, kita ketemu nalika mlebet sekolah dhuwur ing favorit wilayah kita. kita rapat bisa dianggep lucu, nalika aku mlaku-mlaku ing dalan sekolah, Kirei lungguh ing taman sekolah tengen dheweke kanca, ing wektu sing, aku mlaku-mlaku piyambak, tanpa kusengaja, shoelaces ngeculke tanpa kawruh wis tiba, awis Aku matur. Kirei sing engrossed ing obrolan karo tengen, nguripake kanggo kula lan ngadeg munggah kanggo kula. Nganti wayahe terus, aku dadi kanca cedhak lan Kirei. Piye wae, kita tansah classmate telung taun. beda karakter kita sing uga prakteke banget showy, uga banget werna Persahabatan kita. Kirei punika girl manis, banget feminin lan lanang, kabeh kang wis rampung minangka nyawisake seperfect bisa, menyang ombone sing Kirei nduweni kelangan, kang digawe wong dikenal dening guru lan adhine senior banjur "Madam PERFECT". 1800 dibandhingake karo Kirei, aku, Kikan Alisa Nugroho, hobi nulis crita cekak lan mangan. gaya Dress sing juntrungnya biso dibantah ora cetha, ora amarga aku ora duwe sandhangan, nanging tenan Mekkah gaya fashion sing sethitik quirky lan ketoke ora kelangan, Mungkin sawetara wong, "kang jeneng Kikan ing doang njaba gaul, nanging dalemnya metu mati tanggal ", ukara ingkang leres, kang menehi kritik saka katon lan asring aku ngaktifake songs kaya sing, kanggo kula wing music mellow iku genius. Ora cocog iku.
Rong minggu kepungkur, aku lan kanca-kanca seangkatanku, mung sawise widya lulusan, sekolah dhuwur kita liwati 100%, kita mengeti kanthi nyekel pagelaran seni. Telung taun kita wis liwat bebarengan, iku angel kanggo misahake. Aku mutusaké kanggo pindhah kanggo sekolah ing salah siji saka universities in Yogyakarta, iku woh saka ngimpi dadi luwih merdika, lan njupuk fakultas seni iku woh saka ngimpi dadi penulis. Kabeh sandi path urip rapi ing atine, sanadyan gaya berbusanaku kuwalik kanthi proporsional kanggo iku. Temporal aku sekolah ing Yogyakarta, Kirei paling kanca, mutusaké kanggo teka karo kula terus sinau Yogyakarta, lan tenan Allah iku adil tanpa wates, dening kasempatan, kita padha ditampa ing kampus padha, iku mung sing, fakultas kita beda, Kirei njupuk fakultas ekonomi. Ing kontras kanggo kula, ing Yogyakarta, Kirei gadhah kulawarga ing laladan kampus, mulane, Kirei milih ora kanggo tetep ing asrama karo kula, ing pisanan kang ana teka Tetep ing house kakange, aku gelem nggoleki ddengan, amarga ngelingi impen kanggo manggon independen. Ing kadohan antarane kost karo kampus iku ora adoh banget, mung 3 km. Asrama house kang sethitik dumunung adoh saka wong akeh iki dicokot banget amba, nanging urutan kamar iyub-iyub apik lan kelangan saka yard gedhe sing ndadekake kost iku ketoke dadi kaya pendopo a.
Sawise lelampahan tiring dening Sepur saka Jakarta menyang Ngayogyakarta, akupun munggah ing "ngarep anyar". Aku ambegan, iku Gusti wis nggawa aku sawijining kutha kang wong banget grapyak, manawa cukup, nalika aku tak menyang kost, ing boarders sing biasane College dicekel bocah sing padha bali saka liburan dawa, utawa mung kaya kula , disambut karo eseman anget lan digawa tas crammed karo buku. Incidentally kamar ana ing ngarepe Taman kembang ayu, jejere kamar kanca kang nguripake metu dadi kampus fakultas karo Kirei. Noni, jeneng dheweke, raine ayu lan manis, Mugi atiné, banget.
"Welcome, aku Noni" dheweke ngandika, nyekeli tangan, aku uga mesem lan dianakaké metu tangan lan ngomong "ya, matur nuwun, aku Kikan". Nan eseman anget manis. Nalika dheweke mbantu ngatur iku sandi, Noni akèh kanggo pirembagan babagan piyambak lan ora arang uga takon kula. "Foto kulawarga iku ora?" Dheweke takon kaya wong cradled figura ngemot foto kulawarga. "Ya, iki foto kulawarga ing Jakarta, iki bapakku, iki ibu, iki kakangku Karel, lan iki sadulurku," aku mangsuli, penjelasan siji. "Sampeyan luwih ayu saka adhine huh?" Dheweke ngandika, aku blushed mung bisa gandhewo sirah lan mesem. Aku, Noni punika wanita manis lan resik, urip sosial dhuwur, ing kasunyatan, Aku mbantu apik kamar nganti rampung. Akibaté, kita dadi liyane menowo saka dina sing terus.
Ing udan jan sanget ayu. Misi afternoon iki turu karo kemul nglukis kabeh afternoon, awak ketoke crumble minangka kamar dina apik. Iku wis limalas menit kepungkur aku swara asleep, nanging sayangé, aku kelalen kanggo ngunci lawang saka kamar.
Sedang diterjemahkan, sila tunggu..
