FRIENDS sethitik
RA Al-Hidayah ngendi aku sekolahe, bebarengan karo sandi paling kanca sing Alfi lan Putri. Wiwit cilik, kita tansah nindakake kabeh bebarengan. Saka ulai sekolah, muter, sinau, lan menyang sekolah. Kita tansah nuduhake apa kita wis minangka gantian nggawa pangan saben dina. We tau perang mung amarga gelut liwat pangan, nanging dina sabanjuré kita padha bali bebarengan maneh. Aku isih ngelingi acara unik saka putri, yen nalika aku ana ing taman kanak-kanak, putri ing sesambat minangka piwulang dening guru lanang sing Pack Kalim nur, nur Pack ora ala mung ing taman kanak-kanak kita padha ora piwulang dening guru laki- wong, sing alesan ridiculous aku krungu saka wadon.
setahun berlalun kanthi cepet, dina iki aku wis ilang kanca amarga bakal ngganti sekolah. Tuwane bakal njupuk putri Surabaya amarga tugas kantor. Aku lan Alfi sedih amarga sawise iki bakal temtunipun bakal angel kanggo ketemu putri. Kita mung bisa menehi putri Ssebagai peparingé keepsake lan wishes paling apik kanggo putri.
Sawise dawa break iku wektu kanggo bali menyang sekolah. Dina iki dina pisanan ing sekolah anyar karo alfi. We ninggalake awal, supaya sadurunge kelas kita bisa ndeleng sekolah kita sakdurunge. We numpak c bike. Carane apik kita dina iki amarga kita duwe sekolah, kelas anyar, lan kanca-kanca anyar. Yogi, kang ana kanca paling anyar lan alfi. Senadyan Persahabatan kita bali telung, nanging ora padha paseduluran kita karo anak wadon kang sepisanan. Day dening supaya cepet iki dina kita bakal ngalami baleni saka mburi tembung 1. "Sapa sing bakal juara?" Said yogi. Ya mesthi Ninda lah, sendirikan ngerti kang ana ing smartest ing kelas kita "saut alfi karo guyon. Aku mung mesem krungu wong loro. Dina ngenteni teka, dina sing kabeh tuwane teka sekolah kanggo nampa kasil learning anak. Ya iku bener apa wis ngandika alfi wingi, aku dadi juara Yng. Aku ngucapke matur nuwun banget kanggo iku, liburan teka, dina iki tuwane njupuk kula pindhah menyang blumbang minangka hadiah paseksiku. Ora lali aku njupuk Alfi lan Yogi. Ana kita seneng banget dolanan banyu, amarga iku afternoon kita tindak ngarep. 1 taun, 2 taun ... 4 taun liwati imperceptibly kita wis bahan 6 lan rauh kita bakal ngalami Ujian Nasional. Kita sinau hard, nganti kita pungkasanipun lulus karo banget puas, Nilai iku 28,87. Pamitan wektu iku ana, kita padha ora sedhih amarga sanadyan kita sekolah nanging kita isih arep ketemu maneh. Ora, sing ora bener amarga apa mengkono iku lagi sibuk karo kanca-kanca anyar sing. Nanging OK kanggo kula anggere lagi seneng aku seneng.
"Dear kanca,
aku kangen, kangen ngguyu Panjenengan, kekompakan, aku ora ngerti apa sing wong lanang ora kejawab kula utawa ora, malah aku sangsi yen isih eling marang Ingsun. Aku isih eling kabeh bab sampeyan, putri, Alfi, Yogi. Sampeyan ora mung kanca nanging wis kaya sadulur dhewe. Kawan elinga sampeyan karo pakulinan kita? "
Dina iki ulang tahun sing kanggo ¬¬- 17, aku ngrameke ing omahku. Sengaja aku mung diundang kanca Lama. Lan aja lali Putri, Alfi, Yogi. Acara diwiwiti ing 13:00. wis nuding metu ing 13:20 jam lan kanca durung teka. Satalah ing scolded dening ibu, aku miwiti gambar tanpa wong. Aku ngarep-arep wong bakal teka. 19.00 aku njaluk turu lan digatèkaké peparingé saka kanca-kanca. Dumadakan handphone rang pesen saka Putri
"Happy Birthday kanca, nuwun sewu aku ora bisa teka amarga aku ora bisa bali menyang Bojonegoro, nanging aku janji aku badhe ngirim hadiah marang kowé miss YOU, kanca"
Aku mung mbukak lan maca, tanpa reply tanpa balesan kanggo pesen saka putri. Dina sabanjuré ibu lan bapak siap karo apik, "Bapak, Ibu tenan apik arep?". Takon kula penasaran. Ibu mangsuli karo pasuryan gemeter, "Cepet-cepet besiap putra, kita kudu pindhah". Lan teka ing panggonan, aku lumebu ing omah lan weruh wong lying ing amben, lan diubengi dening akeh wong sing susah. Aku nyedhaki, aku alon dibukak ing tutup, ga aku pracaya karo kabeh iki. kanca kanak-kanak putri Kula, kang kiwa kula tanpa ngucap apa-apa. Aku nangis sacara ora kakontrol, ibu putri menenagkanku lan nggawa kula kanggo putri. Ing amben katon hadiah kebungkus "Kanggo Sahabat Cilik ku Ninda". Tegese aku mbukak pesen iki pungkasan wengi ana pesen pungkasan saka dheweke. kancaku, aku nyuwun pangapunten amarga aku ga mbales pesen, aku nesu karo sampeyan. Apa sira ora ngomong bab penyakit Panjenengan. Go fella sepi ana, aku tresna sampeyan.
Sedang diterjemahkan, sila tunggu..
