Nalika srengenge durung metu saka peradaban. Nalika wong-wong padha isih turu lan perantauan alam turu apik. Aku disambut ing esuk dening muter butaku menyang sekolah adoh saka ngarep. Sampeyan njupuk rong jam kanggo kula kanggo njupuk iku. morning kadhemen lan peteng tansah ngancani kula saben dina. Ora pangertèn slightest saka kuciwo, laments liwat kanggo kula. Aku saos sokur marang kula adoh saka ala. Aku lair ing bagéan saka negara, adoh saka peradaban kutha. Aku tansah panginten "Apa yen liyawektu aku manggon ing kutha ing negara iki?" Lan aku tansah pengin Aku manggon ing kutha. Kabeh perjuangan kanggo éling siji pesenan saka kene. Aku uga wiwit ditemtokake kanggo sinau dening manah. Drudge kanggo Feed dhewe lan siji saka wadon Adek. Gantian dina lan wengi, saben-saben aku kapandeng ing pasuryan adhine kang peteng. Kabeh roso lelahku dibusak.
3 taun mengko .....
Sedang diterjemahkan, sila tunggu..
