Saiki aku mlaku ing wedhi putih. Aku ora njaluk bantuan cukup saka looking ing segara biru. Kucuba duwe macem-macem cara kanggo nyopot saka atine. Nanging, aku gaweyan ana ing muspra. Yen mung Aku bali jam, aku mesthi ora arep nggawe kesalahane bodho. Aku wanita sing kebak dosa. Me iki isih wus sing bakal ngapura kula, aku pengen dadi ing Allah.
Aku diuripake maneh ing memori saka sasi. Memori sing haunts kula kanggo sawetara wektu. Banjur aku eling janji aku wis digawe kanggo wong. . A janji bodho digawe dening remaja sing padha umur limalas taun
Ya, aku tresna marang wong wiwit aku ana limalas taun.
-
Aku teka kanggo taman kutha, nyoba kanggo netepi janji marang wong. Sawise ana, aku lungguh ing bench taman madhep wit gedhe. Nalika nunggu, aku nganggo earphone lan wiwit muter musik kanggo ngredhakaké bosanku.
Ora suwé, aku felt wong iki ngomong kanggo kula. "Weather iku ayu ora?" Aku uga katon ing sisih, lan wus ana. Panjenenganipun mesem ing kula. "Sorry supaya nunggu dawa." Ngandika merogoki kanthong celonone. "Ora, aku mung teka. Sampeyan mung sawetara menit pungkasan. "Reply ngandika karo aku, looking ing sing sibuk karo bisnis. "Late ing acara penting ora apik, Ariana."
Aku meneng baé ing wayahe dheweke ngandika 'acara penting. Apa acara penting? Apa wong iki ngomong kanggo awake dhewe? Nanging sadurunge ngandika jeneng sandi. Aku pikiran sibuk mau semaput karo wong sing wis kneeling ing ngajeng kula sing isih lungguh ing bangku taman.
"Ares mungkasi, kita wikan dening wong-wong!" Panjenenganipun guncang marang sirahe. Panjenenganipun punika wangkal. "Ora, Ariana. Ayo wong kita. "Aku uga narik kawigaten ambegan lan reply long wicara. "Apa sing mbok karepké? Cepet ngandika. "
" Ariana, ayo padha gawe janji bebarengan, "kang wiwit munggah saka posisi lan lungguh mudhun ing jejere kula. "Wiwit saka kula. Aku janji aku bakal terus kanggo tresna sampeyan, nggawe sampeyan seneng, njupuk care saka sampeyan lan tresna sampeyan nganti pungkasan. "Aku ngerti apa tegese. Panjenenganipun memintakku dadi pacare. A ngimpi aku wanted saka awal aku ora nitèni Dèkné.
"Ares, aku janji tresna sampeyan, nggawe sampeyan seneng, njupuk care saka sampeyan, tresna sampeyan nganti pungkasan." A janji kita wis ngandika ing ngarepe akeh, pamirsa. Lan kita loro mesem ing us prilaku edan. A janji aku ora bakal lali.
-
Saiki, aku kudu lali kabeh janji sing. Aku ngapusi marang. Iku kabeh lepat. Apa ing donya iku ora ana kang bisa nggawe mesin wektu? Aku lunga saka pesisir. Menyang panggonan aku wis tau 'd sawise kedaden.
Kanggo omah sing tau aku ngenggoni dheweke. Aku isih duwe tombol, mesthi aku isih duwe iku omah. Sawise kasil mbukak lawang, aku tak menyang iku. Kabeh isih padha. Kabeh item ing mbledug dalamanya. Ing kasunyatan, aku bubar meninggalakannya 7 months ago.
Aku Tukang terus bali nangis sing welled munggah ing mripat. Kabeh kenangan maneh muncul maneh ing atine. Aku wong wadon sing gawé dosa. Aku wong nanging kok aku kanggo wong? Getun kabeh tumindak ing sasi.
Aku vividly kelingan kedadean. Prastawa nalika ketemu karo aku karo wong liyane, sadurunge aku nyuwun wektu kanggo nerangake kabeh, kang minggat saka sadurunge kula, lan minangka wong nyabrang dalan, piyambakipun mejet dening truk nggawa bensin. Banjur truk mbledhos lan Ares ana korban.
Yen yen aku ora mengkono sing dosa bodho. Aku bakal menehi kabeh tresnaku marang, lan kedadean iki ora arep kelakon.
Lan saiki aku ilang dhewe.
Sedang diterjemahkan, sila tunggu..
