Sing dipikir ing mripate dadi reassuring. tembung kang kaya guide kanggo kula. Bojone eseman Roh lan motivasi kanggo kula. Aku wis tresna kanggo bisa ing sembarang wektu kanggo ngukir eseman ing pasuryan dheweke cantik.
"Aku, wong Bu, Assalamualaikum!" Aku Kiss tangan saka ibu sing nyapu lantai.
"Ya, Waalaikumsalam. Kasebut kanthi teliti, lurung-lurung Ra ya, "ibu ngandika.
Aku lunga menyang panggonan ngendi aku sinau. Dina iki ulang tahun Ibu, lan aku dienggo kanggo tuku dheweke hadiah sawise sekolah. Aku saiki njagong ing kelas karo kancaku Anna. "Ra carane asil saka kontes puisi wingi?" Pitakone Anna. "Alhamdulillah aku menang Anna." Aku mangsuli.
"Sing gedhe sing. Oh ya, ibu wis ngerti wis menangaké kontes puisi? Kang bakal bangga kanggo ngrungokake iku, "ngandika Anna. "Aku wis ora marang kita ibu, rencana aku pitutur marang wong dina." Anna mung air-oh ria.
Bell rang saka sekolah lan aku enggal-enggal menyang toko klambi. Ya aku pengin tuku ibu nutupi. Aku wis rampung Selendang menbeli kanggo ibu, aku kesusu ngarep. Aku weruh ibu padha nonton tv. Iku mung tv lawas sing saben Gambar menika semut.
"Assalamualaikum" Aku guncang tangan ibu.
"Waalaikumsalam!" Wangsulane ibu.
"Iku sing," Aku nyerahke kothak sing ngemot kudung ing ibu.
"Apa iki?" Ibu ngangkat munggah lan kabuka kothak.
"Veil? Ngendi sira njaluk dhuwit kanggo tuku tutup iki? "Ibu takon kaya dheweke mandeng kula gumun.
" Wingi aku digawe kontes puisi ibu, lan aku menang. panitia maringi kula sawetara dhuwit minangka hadiah. Aku tuku ibune Selendang, "Aku ngandika.
" Thanks Ra! "Ibu wis nyekeli nalika nangis.
" Thanks uga ibu sing wis mundhakaken Rara, lan ngajari Rara. Thanks ibu! "Nangis Kula saiki ora ana maneh ucapan sandi. Thank Gusti Allah sing kudu nggawa ibu ing sisih.
Done
Sedang diterjemahkan, sila tunggu..
